Ağlamaktan yoruldum...
20/2/2009 · Kategori: Siirlerim
Trabzon sokaklarından birinde vuruldum;
Uzun Sokak denilen hengamenin tam ortasında…
bir çift mavi deniz aldı beni sonsuzluğun içine
yemyeşil yapraktaki renksiz çiy tanesinin sonsuzluğuna…
kıpkırmızı oldu bulutlar,
gökyüzü ağladı,
yıldırımlar çatladı yüreğimin derinlerinde,
şimşeklere evini açtı vurulmuş ruhum…
ben;
ben o mavi gözlerdeki masumiyete vuruldum
minnacık bedenindeki yokluğun acısını yüklemişti
tekerlekli iskemlesine…
yüreğinde umutlar uçuşuyordu belli ki
prangalardan beter zincirler vardı ayak bileklerinde…
ben vuruldum... gözlerinin maviliğinde;
minnacık bedenindeki
dağ gibi yüreğinin altında ezildi ruhum,
kıpkırmızı oldu bulutlar bir anda,
yıldırımlar düştü gözpınarlarıma,
yüreğim paralandı; o dağ gibi yüreğin taşıdığı
içinde fırtınalar koparan minnacık vücuda...
ben vuruldum;
Trabzon’da...
Uzun Sokak denilen hengamenin tam ortasında…
yüreğimde fırtınalar coştu,
gözlerimde rüzgarları ağlattım,
gözpınarlarımdan boşaldı yüreğimde oluşan yağmurlar…
anlayamadım;
düşünmek bile istemiyorum
o;
o masmavi boncuk gibi gözler
nasıl da hüzün yüklü olurlar?...
ben;
Trabzon’da vuruldum…
Uzun Sokak denilen insan denizinin tam ortasında…
ve
ağlamaktan yoruldum…
Metin Kaya İLHAN
TRABZON
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
Son Yazılarım
- Islat beni...
- Ne anlamı var?
- Orada olacağım...
- Yakarım Takvimleri...
- Yalnızlığım...
- "Müslüman'a Haram" Çeşmesi...
- PAROLA...
- Biliyormusun?...
- Ağlamaktan yoruldum...
- Gül ve Sen...